Aplikacja do wykrywania wysokości styków złącza i współpłaszczyznowości

Podsumowanie oceny projektu

Zadania i wprowadzanie obrazów

Widok z góry może obserwować położenie sworznia, ale nie może bezpośrednio podać rzeczywistej wysokości; odbicie i okluzja również spowodują brak pojedynczego konturu.

Dane wejściowe: przekrój laserowy ściegów wielorzędowych, pozycja kodowania/ruchu, numer igły, powierzchnia odniesienia i normalne nieprawidłowe próbki odpowiadające podziałce/poszyciu ściegu.

Przetwarzanie i wyprowadzanie algorytmów

Kontrola jakości przekroju → połączenie współrzędnych skanowania → podział/numeracja pinów → obliczenie powierzchni górnej i powierzchni odniesienia → nieprawidłowość wysokości i brakujący wynik pomiaru.

Wyniki wyjściowe: wysokość pin po pin, efektywny stosunek punktów, referencyjne resztki i kandydaci do uniesienia stopy; formalny wskaźnik współpłaszczyznowości wymaga dodatkowego zdefiniowania metod pomiaru i oceny.

Wdrożenie i weryfikacja

Należy opracować podział pinów, fuzję skanów i interfejsy receptur, a także zweryfikować rzeczywiste możliwości rozdzielczości optycznej i wyniki wykrywania klasa po klasie.

Metoda weryfikacji: Porównaj z trójwymiarowymi współrzędnymi lub niezależnym mikroskopowym miernikiem wysokości zgodnie z tym samym numerem igły, obejmującym odbicie powłoki, gęsty skok igły, krzywą igłę, okluzję i niedopasowanie liczby.

Obowiązujące granice i istniejąca podstawa

Nie ma gwarancji, że można zmierzyć podziałkę igły lub powłokę; brakujące igły testowe muszą zostać sprawdzone i nie mogą zostać automatycznie uznane za kwalifikujące się.

Istnieje ekstrakcja linii i podstawy geometryczne, ale w tym produkcie nie ma błędu fizycznego pin po pin, wskaźnika wykrywalności ani akceptacji rytmu na miejscu.

Odpowiedni algorytm:Algorytm ekstrakcji linii laserowej i pomiaru geometrii przekroju；Algorytm analizy topografii linii laserowej i geometrii powierzchni。

Promocja i akceptacja projektów korporacyjnych

1. potwierdzenie zakresuWyjaśnij obiekty, stacje robocze, wejścia, wyjścia, jednostki, interfejsy i nietypowe warunki, które muszą zostać uwzględnione.
2. Weryfikacja próbkiUżyj reprezentatywnych próbek normalnych i nieprawidłowych, aby ustalić punkt odniesienia i zapisać, co działa, a co nie, i luki w danych.
3. Wspólne debugowanie rozwojoweDokończ algorytm, kalibrację, interfejs i adaptację sprzętu zgodnie z zatwierdzonym zakresem, zachowując wersję, parametry i stan nieprawidłowy.
4. Akceptacja przedmiotuUżyj niezależnych próbek i ponownych testów wartości referencyjnych, aby odpowiednio potwierdzić błędy, wykrycie, tempo, stabilność i wyniki.

Powiązane usługi i rozwiązania