Wady sieci VCSEL i DOE oraz rozwiązania aplikacyjne do wykrywania odchyleń położenia

Podsumowanie oceny projektu

Zadania i wprowadzanie obrazów

Słabe strony, niedociągnięcia, zbędne punkty i niewspółosiowość układu dadzą różne wyniki, a niedopasowania sekwencji punktów mogą również maskować rzeczywiste odchylenia.

Dane wejściowe: siatka odniesienia, normalne i nienormalne oryginalne klatki, oczekiwana liczba punktów/rozstawu punktów oraz niezbędne informacje o podziale czasu, ekspozycji i wyzwalaniu.

Przetwarzanie i wyprowadzanie algorytmów

Ekstrakcja punktów kandydujących → lokalna kontrola ważności → zgodność sekwencji punktów odniesienia → punkty defektu/dodatkowe, odległość punktowa i obliczenie resztek rejestracji.

Wyniki wyjściowe: współrzędne punkt po punkcie, brakujące/dodatkowe liczby, odchylenia od punktu do punktu i listy niedopasowań; względna skala szarości oddzielona od wyników geometrycznych.

Wdrożenie i weryfikacja

Utwórz szablon odniesienia, zasady sekwencji punktów, nieprawidłowy wzór i interfejs wyników ograniczonego modelu; tablica impulsów musi zostać osobno przetestowana synchronicznie.

Metoda weryfikacji: Izoluj zestawy testowe według próbki/partii, zliczaj brakujące punkty, niedopasowane punkty, niedopasowania i błędy pozycji według kategorii oraz dodaj słabe, nasycenie, okluzję i pomieszane dane.

Obowiązujące granice i istniejąca podstawa

W przypadku gęstego nakładania się i spójnego przesłuchu domyślnie nie można zastosować metody punktu separacji; brakujące punkty niekoniecznie oznaczają awarie nadajnika, a różnice w skali szarości nie są równe bezwzględnym różnicom mocy.

Istniejąca ekstrakcja wielopunktowa i dopasowanie odległości stanowią podstawę obliczeń i nie ma danych akceptowalnych dla rzeczywistego przesłuchu matrycy i współczynnika wykrywania produktu.

Odpowiedni algorytm:Laserowa detekcja matrycy punktowej i dwuwymiarowy algorytm kalibracji；Algorytm pozycjonowania plamki laserowej i analizy plamki。

Promocja i akceptacja projektów korporacyjnych

1. potwierdzenie zakresuWyjaśnij obiekty, stacje robocze, wejścia, wyjścia, jednostki, interfejsy i nietypowe warunki, które muszą zostać uwzględnione.
2. Weryfikacja próbkiUżyj reprezentatywnych próbek normalnych i nieprawidłowych, aby ustalić punkt odniesienia i zapisać, co działa, a co nie, i luki w danych.
3. Wspólne debugowanie rozwojoweDokończ algorytm, kalibrację, interfejs i adaptację sprzętu zgodnie z zatwierdzonym zakresem, zachowując wersję, parametry i stan nieprawidłowy.
4. Akceptacja przedmiotuUżyj niezależnych próbek i ponownych testów wartości referencyjnych, aby odpowiednio potwierdzić błędy, wykrycie, tempo, stabilność i wyniki.

Powiązane usługi i rozwiązania