Przypisz cel każdej partii przed rozdzieleniem próbek. Obrazy syntetyczne mogą uzupełniać szkolenia i wspierać badania przesiewowe lub testy warunków skrajnych w kontrolowanych warunkach. Prawdziwe próbki walidacyjne mogą pomóc w wyborze parametrów. Zarezerwuj oddzielny, rzeczywisty zestaw testowy do oceny końcowej. W przypadku obiektów o ograniczonej liczbie próbek zapisz kamery, warunki pracy i okresy nagrywania, a także wszelkie brakujące warunki.
Podziel próbki według grupy źródłowej
Trzymaj powiązane próbki w tej samej grupie źródłowej, jeśli wymaga tego cel oceny. Przykłady obejmują sąsiadujące klatki z jednego filmu, edycje jednego oryginalnego obrazu i warianty wygenerowane z jednego obrazu podstawowego. Aby ocenić nowe witryny, rozważ grupowanie według witryn. W przypadku zgrupowanej weryfikacji krzyżowej każda grupa źródłowa należy tylko do jednego z dwóch zestawów w ramach podziału. Obydwa zestawy służą do szkolenia i walidacji. Zobacz zgrupowana dokumentacja dotycząca walidacji krzyżowej.
Zapisz podzielony manifest
Zapisz identyfikatory próbek, grupy źródłowe, pochodzenie rzeczywiste lub syntetyczne, przypisany cel i wersję etykiety. Po podzieleniu sprawdź, czy nie zachodzą na siebie grupy i czy nie występują prawie zduplikowane obrazy. Zakończ wybór modelu i dostrojenie progów przed użyciem zarezerwowanego rzeczywistego zestawu testowego. Interpretuj wyniki w zakresie i warunkach próbki. Oddzielnie zapisuj syntetyczne testy warunków skrajnych.
Powiązane usługi: Dane, szkolenia i ocena, konsultacja projektu.