Po pomyślnym zakończeniu demonstracji prototypu próbki do ciągłej pracy i produkcji nadal wymagają weryfikacji pod kątem zamierzonego zastosowania. Demonstracja wspiera wyniki dotyczące danych wejściowych, konfiguracji i okresu obserwacji. Porównaj gotowy materiał dowodowy z zamierzonym zakresem, a następnie uzgodnij dodatkowe badania i obowiązki.
Jak należy rozmieścić próbki i warunki pracy?
Wymień źródła próbek i ich liczbę według przedmiotu obrabianego, partii, defektu i warunków obrazowania. Odróżnij niezależne detale od powtarzającego się przechwytywania. Uzgodnij czas działania, równoczesne zadania, pamięć masową i odzyskiwanie wyjątków. Oddzielnie zapisz brakujące próbki lub warunki miejsca. Nie zakładaj, że mieszczą się one w akceptowalnym zakresie.
Co powinna zawierać ewidencja pracy ciągłej?
Rejestruj czas rozpoczęcia, liczbę przetworzonych danych, indywidualne wyniki lub możliwe do prześledzenia indeksy, błędy, zasoby i zdarzenia odzyskiwania. Wyjaśnij przerwy, wykluczone próbki i zmiany konfiguracji. Określ zasięg obserwacji na podstawie rzeczywistego czasu rozpoczęcia i zakończenia. Nie opisuj wielu krótkich sesji jako jednego ciągłego przebiegu.
Kiedy można potwierdzić ukończenie etapu?
Sprawdź uzgodnione zadania etapu, dowody i status sprawy pozycja po pozycji. Zachowaj zaakceptowane ograniczenia i niedokończone elementy. Późniejsze modele produktów, partie, warunki lub interfejsy nadal wymagają weryfikacji w zakresie, którego to dotyczy. Nie wykorzystuj bezpośrednio ponownie oryginalnych wniosków z demonstracji.
Aby uzyskać informacje na temat rejestrowania czynników wpływających, zob Wytyczne NIST dotyczące gromadzenia danych.