W przypadku dzienników przechwytywania z wielu kamer zdefiniuj identyfikator kamery, sesję przechwytywania, sekwencję klatek, znacznik czasu, jednostkę, źródło zegara i typ zdarzenia. Rejestruj oddzielnie próbkowanie źródła i przybycie odbiornika. Nadaj każdej ponownie uruchomionej sesji nowy identyfikator. Rejestruj rozłączenie, ponowne połączenie i pierwszą klatkę po przywróceniu, aby odróżnić resetowanie sekwencji od brakujących klatek.
Rozróżnij pakiety i ramki obrazów
Numer sekwencyjny RTP zwiększa się z każdym pakietem danych. Jedna klatka wideo może obejmować kilka pakietów. Sygnatury czasowe RTP reprezentują czasy próbkowania multimediów i korzystają z odpowiedniego zegara. Aplikacja może także rejestrować zdekodowane numery klatek. W przypadku przechwytywania V4L2 sprawdź numery sekwencyjne buforów i flagi znaczników czasu w porównaniu z rzeczywistymi danymi wyjściowymi sterownika.
Zaznacz utratę strumienia, zaległości i nieprawidłowe klatki
Określ etap każdego wpisu w dzienniku: odbiór, dekodowanie, wpis do kolejki lub późniejsze przetwarzanie. W przypadku niewyjaśnionej przerwy w sekwencji porównaj sekwencje pakietów, wyniki dekodowania i rekordy kolejek. Rejestruj osobno nieprawidłowe ramki, brakujące ramki i celowe pomijanie klatek. Przed porównaniem znaczników czasu potwierdź związek między zegarami urządzeń.
Zachowaj próbki w pobliżu usterki
Zapisz dzienniki tej samej kamery sprzed i po usterce. Zapisz aktywną konfigurację i wersję. Podczas ponownego testu sprawdź, czy dzienniki identyfikują klatki i etapy, których dotyczy problem, podczas pauzy, odzyskiwania lub zmiany strumienia.
Definicje pól: Specyfikacja RTP I dokumentacja bufora jądra.