Wanneer u de resultaten van kleine steekproeven uitbreidt naar een verificatieplan, definieer dan eerst de experimentele eenheid. Het herhalen van de uitvoering op één beeld, het opnieuw vastleggen van hetzelfde werkstuk, het herpositioneren ervan en het gebruiken van onafhankelijke werkstukken beantwoorden verschillende vragen. Registreer werkstuk-, beeld-, vastleggebeurtenis- en configuratie-ID's voor elke run.

Groepeer records op basis van factoren die veranderen

Organiseer de verificatie op basis van het type werkstuk, productiebatch, staat van het oppervlak, pose, belichting of cameraconfiguratie. Geef aan welke factoren onveranderd blijven en welke veranderen. NIST-richtlijnen voor gegevensverzameling registreren significante beïnvloedende factoren. Gebruik die opnameaanpak. Maak overeenstemming over de steekproefgroepen en acceptatiecriteria voor de doeltaak.

Bewaar individuele resultaten en groepssamenvattingen

Bewaar verwachte resultaten, daadwerkelijke resultaten, timing en uitzonderingen met hun originele samples. Rapporteer tellingen en beslissingsverschillen per groep, met uitleg van herhaalde records en uitsluitingen. Dien niet alleen een samenvattend percentage in. De steekproefdekking en individuele resultaten laten zien welke voorwaarden de statistische conclusie omvat.

Controleer de betreffende scope na revisies

Na het wijzigen van parameters, referentiebeelden, modellen of beeldtransformaties kunt u nieuwe tests plannen voor de betreffende scope. Bewaar configuraties en resultaten van voor en na de wijziging. Voer regressiecontroles uit op gerelateerde normale en abnormale monsters. Neem niet-geteste omstandigheden en aanvullende monsters op in het volgende plan.

Zien NIST-richtlijnen voor gegevensverzameling.